Γιατί έχω ανάμεικτα συναισθήματα σχετικά με την αγορά ασφάλισης ζωής;

Οι ειδικοί του Insider επιλέγουν τα καλύτερα προϊόντα και υπηρεσίες για να σας βοηθήσουν να πάρετε έξυπνες αποφάσεις με τα χρήματά σας (δείτε πώς να το κάνετε). Σε ορισμένες περιπτώσεις, λαμβάνουμε προμήθεια από τους συνεργάτες μας, αλλά οι απόψεις μας είναι δικές μας. Οι όροι ισχύουν για τις προσφορές που αναφέρονται σε αυτήν τη σελίδα.

  • Όταν πέθανε ο πατέρας μου και αγόρασα την ασφάλεια ζωής του, μου πήρε πολύ καιρό να δεχτώ ότι τα χρήματα ήταν δικά μου.
  • Τελικά το χρησιμοποίησα για να αγοράσω ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη και μετά το πούλησα με κέρδος.
  • Έκτοτε έκανα μια περιουσία μέσω της ακίνητης περιουσίας, αλλά δεν μπορώ ακόμα να πείσω τον εαυτό μου να αγοράσω ένα δικό μου ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής.

Όταν ο πατέρας μου πέθανε πριν από περίπου 30 χρόνια, η αδερφή μου και εγώ λάβαμε μια μεγάλη πληρωμή ασφάλισης ζωής. Η αδερφή μου ήταν ανήλικη, οπότε η μητέρα μου την επέβλεπε για να επενδύσει τα χρήματα σε έναν οικονομικό σύμβουλο, αλλά ήμουν 19 ετών όταν πέθανε, πράγμα που σήμαινε ότι ήμουν νομικά ενήλικος. Ήμουν μόνος μου για το πώς να το διαχειριστώ αυτό.

Ήταν τόσο συντριπτικό και το κράτησα σε μετρητά για μερικά χρόνια μαζί με τα χρήματα που κληρονόμησα άμεσα. Αυτό ήταν ατυχές και μου πήρε χρόνια να βρω έναν οικονομικό σύμβουλο.

Χρησιμοποίησα τα χρήματα για να αγοράσω ακίνητα σε όλες τις ΗΠΑ

Το πρώτο πράγμα που έκανα με χρήματα ήταν να αγοράσω ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη μετά την αποφοίτησή μου από το κολέγιο. Μου φάνηκε λογικό: χρειαζόμουν ένα μέρος για να ζήσω και τα κεφάλαια απλώς ήταν εκεί. Για 500.000 $ (που ήταν πολύ ακριβό εκείνη την εποχή) πήρα ένα χαριτωμένο σπίτι δύο υπνοδωματίων στο West Village με θέα στο Empire State Building.

Μόλις υπέγραψα τα έγγραφα για να αγοράσω, η επόμενη κλήση μου έγινε στο 1-800-Mattres (“Αφήστε το τελευταίο S για αποθήκευση!”) και ένα κρεβάτι παραδόθηκε στο διαμέρισμα για να μπορέσω να κοιμηθώ εκεί εκείνο το βράδυ. Ήμουν ένας έφηβος 23 ετών με ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη και εκτιμούσα τον μπαμπά μου και τα χρήματα που μου άφησε για να συμβεί αυτό.

Τέσσερα χρόνια αργότερα μετακόμισα στην Καλιφόρνια και πούλησα το διαμέρισμά μου στη Νέα Υόρκη σχεδόν το διπλάσιο από αυτό που πλήρωσα. Ήταν πολύ ικανοποιητικό φυσικά. Συνέχισα να αγοράζω και να πουλάω κατοικίες στο Λος Άντζελες. Βανκούβερ, Καναδάς; και τη Νάπολη της Φλόριντα, πριν επιστρέψουν στη Νέα Υόρκη και εγκατασταθούν εκεί.

Το ιστορικό μου με την ακίνητη περιουσία δεν ήταν τέλειο: με έπιασε η φούσκα των κατοικιών στη Φλόριντα το 2008 και είδα την αξία του ακινήτου στην κύρια κατοικία μου να μειώνεται σημαντικά. Αχ! Αλλά συνολικά, τα ακίνητα ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να επενδύσω τα έσοδα από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής και την κληρονομιά του πατέρα μου. Συνειδητοποίησα ότι το ακίνητο ήταν επένδυση, και ακόμη και όταν η αξία του ακινήτου έπεσε, είχα ακόμα ένα μέρος για να ζήσω, οπότε δεν ένιωθα ότι είχε μεγάλη σημασία.

Δεν τόλμησα να αγοράσω τη δική μου ασφάλεια ζωής.

Σήμερα είμαι ο ίδιος γονιός. Έχω δύο υπέροχα παιδιά που με εκπλήσσουν και με ενθουσιάζουν με τη λάμψη τους κάθε μέρα. Τώρα που είμαι μαμά, ξέρω ότι μάλλον πρέπει να έχω δικό μου ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής.

Έχω μια φίλη της οποίας η μητέρα ήταν πολύ προσεκτική σχετικά με την αγορά ασφάλισης ζωής, έβγαλε ένα αρκετά μεγάλο συμβόλαιο, έτσι, ο Θεός φυλάξοι, αν συνέβαινε κάτι στη φίλη μου ενώ ήταν ακόμη στο σχολείο, το πανεπιστήμιο θα πληρωνόταν ακόμα. Η φίλη μου θυμάται ότι η μητέρα της εγκατέλειψε με ευγνωμοσύνη το ασφαλιστήριο συμβόλαιο (και τα ασφάλιστρα που συνόδευαν) αφού τελείωσε επιτυχώς το σχολείο της. Αυτό είναι πολύ λογικό.

Κι όμως, δεν έχω πείσει πλήρως τον εαυτό μου να το κάνω ακόμα. Αν και έχω δει τα οφέλη αυτής της πολιτικής στη ζωή μου, η εμπειρία εξακολουθεί να τυλίγει από τον πόνο του θανάτου του πατέρα μου. Έβγαλα πολλά χρήματα γιατί πέθανε κάποιος που αγαπούσα. Απλώς αισθάνεται μακριά… Χρειάστηκε πολλή συναισθηματική δουλειά και θεραπεία (για την οποία σίγουρα πλήρωσα επειδή χρησιμοποίησα μερικά από τα έσοδα) για να αποδεχτώ ότι τα χρήματα ήταν δικά μου και να τα χρησιμοποιήσω όπως έκρινα σωστό.

Νομίζω ότι θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω περισσότερη θεραπεία για να με βοηθήσει να κάνω αυτό που είναι σωστό για τα παιδιά μου…

Φοβάμαι ότι ο σχεδιασμός για τον πρόωρο θάνατό μου μπορεί να το οδηγήσει. Η οικογένειά μου έχει βιώσει μια τραγωδία πρόσφατα και απλά δεν θέλω να σκέφτομαι την πιθανότητα περαιτέρω τραύματος.

Μερικές φορές οι άνθρωποι καθυστερούν να γράψουν τις διαθήκες τους επειδή αυτό σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν τη δική τους θνητότητα. Ξέρω ότι αντιστεκόμουν μέχρι πρόσφατα. Αλλά έμαθα κάτι ενδιαφέρον από έναν δικηγόρο καταπιστεύματος και περιουσίας: Ορισμένοι πολιτισμοί πιστεύουν ότι όταν γράφετε τη διαθήκη σας, είναι σημάδι μακροζωίας. Ξέρω ότι ένιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν, αφού το ανέβαλα για αρκετά χρόνια, τελικά ολοκλήρωσα μια νέα διαθήκη το 2020.

Ίσως λοιπόν η ασφάλεια ζωής να είναι η ίδια. Προς το παρόν το «ασφαλιστικό μου συμβόλαιο» στοχεύει στην άριστη φροντίδα του σώματος, του μυαλού και των οικονομικών μου. Δόμησα τα πάντα έτσι ώστε αν μου συνέβαινε κάτι, η εκπαίδευση και ο τρόπος ζωής των παιδιών μου να είναι καλός. Ίσως, όμως, και μόνο η γραφή αυτού του κειμένου θα με βοηθήσει να αλλάξω τους δισταγμούς μου σχετικά με την προσθήκη μιας πολιτικής στο μείγμα.

Η ασφάλεια ζωής ήταν ένα συγκινητικό δώρο από τον πατέρα μου. Νομίζω ότι το χρησιμοποιώ καλά. Δεν είμαι ακόμη έτοιμος να κάνω αυτό το είδος δώρου μια δυνατότητα για τα δικά μου παιδιά, αλλά είμαι ανοιχτός σε αυτήν την αλλαγή.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *